Geçilmez Belde Çanakkale

Geçilmez belde Çanakkale. Bir vatan için namus için şeref için can verilen belde Çanakkale. Yazdırmış atalarımız tarihin en şanlı kösesine "Geçilmez Çanakkale" diye. "Çiğnetmeyiz bu toprakları çiğnetmeyiz düşmanın kirli çizmesine." demişler. Ayak bastırmayız o gafillere benim şehitler mekânı yurduma demişler.

Bu vatanın son umuduydu son kalesiydi Çanakkale. Veremezdik onu biz davetsiz gelen zalimlere. Namusumuza leke sürdüremezdik biz. Çünkü atalarımızdan miras kalmıştı bize bu vatan. Sızlatamazdık şehitlerimizin kemiklerini. Çelik zırha demirden duvarlara gerdik göğsümüzü. İmanımızla yüreğimizle püskürttük yağmacılar ordusunu sürdürmedik kirli ellerini mabedimize.

Bir dönüm noktasıydı Çanakkale. Avrupalıların deyimiyle "Hasta adam" olan devletimizin son fişini çekip canını almaya gelenlere geçit vermedik. Bir serum yani bir can olduk milletimize. Türkün yenilmezliğini ve söz konusu vatan olunca yapılabileceğini gösterdik yedi düvele. Yazdırdık "ÇANAKKALE GEÇİLMEZ" diye tarihe. İki yüz seksen bin şehidimiz vardı; ama olsun vatan bin değil milyon candan daha kutsaldı bizim için. Canımızı verdik kanımızı verdik ama vermedik yurdumuzu zalimlere.

Tüm dünya duysun! Türk gençleri olarak biz and içeriz ki kanımızın son damlasına kadar savunacağız bu yurdu. Değil yedi on yedi düvel dahi gelse giremeyecekler şehitler mekânı yurdumuza. Simdi hep birden haykıralım düşmanımıza: "ÇANAKKALE GEÇİLMEZ"